پس از جابجایی چیلر و استقرار صحیح آن روی فونداسیون، عملیات نصب و لولهکشی چیلر جذبی و اتصال آن به سایر اجزای سیستم آغاز میشود. لولهکشی آب سرد و برگشت، لولهکشی سوخت و اتصال دودکش به چیلر از موارد دیگری هستند که باید دقیقاً مطابق دستورالعمل سازنده انجام شوند؛ برای محاسبه دقیق قطر لوله سوخت هم میتوانید از محاسبه سایز لوله گاز ساختمان کمک بگیرید. چیلرهای یکاثره و دواثره، علاوه بر اینها، به لولهکشی سیال گرمکننده ژنراتور (اعم از بخار، آب داغ یا آب گرم) هم نیاز دارند. در بسیاری از پروژهها، این کار همزمان با اجرای لولهکشی اسپرینکلر و سایر شبکههای تاسیساتی ساختمان برنامهریزی میشود. پیش از ورود به جزئیات لولهکشی، بد نیست ابتدا با تعریف چیلر و تفاوت اصول نصب چیلر تراکمی با چیلر جذبی آشنا شویم؛ برای مرور کلی این تفاوتها میتوانید مقایسه چیلر تراکمی و چیلر جذبی را هم مطالعه کنید.
لولهکشی ژنراتور
سیال گرمکننده چیلرهای یکاثره و دواثره که ژنراتور را تغذیه میکند، ممکن است بخار، آب داغ یا آب گرم باشد. در هر صورت، سیال گرم ورودی به ژنراتور توسط یک شیر کنترل ظرفیت که از ترموستات آب سرد رفت به ساختمان فرمان میگیرد، کنترل میشود و دبی یا دمای آن به مقدار موردنیاز تنظیم میگردد.
افت فشار شیر و خطوط لوله ژنراتور میتواند تا حدود ۲۵ درصد حداکثر فشار پمپ برسد.
لولهکشی آب گرم و داغ
در شبکههای آب داغ یا آب گرم، برای کنترل دبی سیال گرمکننده ژنراتور، ممکن است از پمپهای دور متغیر با کنترل سرعت یا از شیرهای کنترل دوراهه و سهراهه استفاده شود. شیرهای دوراهه با فرمانگرفتن از ترموستات، بهتدریج دبی را کم یا زیاد میکنند؛ اما شیرهای سهراهه با اخذ فرمان از ترموستات، بخشی از آب برگشت را با آب رفت مخلوط میکنند و ضمن ثابتنگهداشتن دمای آب ورودی، آن را به مقدار دلخواه تنظیم میکنند.
شماتیک استفاده از شیر سهراهی آب داغ ژنراتور
لولهکشی بخار چیلر جذبی
دبی و فشار، دو عامل تعیینکننده در انتخاب سایز لولههای حامل بخار هستند. دبی بخار بر اساس ظرفیت سرمایشی چیلر تعیین میشود و فشار نیز برای چیلر جذبی تکاثره حدود psi 15 و برای چیلرهای جذبی دواثره حدود psi 120 در نظر گرفته میشود؛ بنابراین در ظرفیت برابر، سایز لولههای بخار چیلر جذبی دواثره نسبت به تکاثره کوچکتر خواهد بود. سرعت معمول بخار در خطوط چیلر جذبی fpm ۶۰۰۰ در نظر گرفته میشود و اگر سر و صدا اهمیت نداشته باشد، این عدد تا fpm ۸۰۰۰ هم قابل بررسی است؛ سرعت چگالیده در لولههای برگشت نیز بین ۳۰ تا ۷۵ فوت بر دقیقه در نظر گرفته میشود. مصرف بخار در چیلرهای تکاثره تقریباً Ib/hr ۱۸ و در چیلرهای دواثره Ib/hr ۱۲ به ازای هر تن تبرید است؛ با این اعداد و مراجعه به جدول بخار میتوان سایز لوله موردنیاز را تعیین کرد.
در خط چگالیده حتماً باید از تله بخار مناسب استفاده کرد. تله بخار انواع چیلرهای جذبی باید قابلیت دفع چگالیده در حجم بالا، تخلیه هوا در فشار پایین و کارکرد تحت کنترل تدریجی بخار را داشته باشد.
همانطور که گفته شد، فشار بخار در چیلر جذبی یکاثره حداکثر psi 15 یا کمتر است؛ در این نوع چیلرها کافی است ظرفیت برودتی در عدد ۲۰ ضرب شود تا مقدار چگالیده به دست آید. برای مثال، حجم چگالیده چیلری به ظرفیت ۵۰۰ تن تبرید، حداکثر Ib/hr ۱۰۰۰۰ است که برای آن ضریب اطمینان دو در نظر گرفته شده است.
در چیلرهای دواثره، مصرف بخار کمتر است و بهتبع آن، مقدار چگالیده هم کمتر خواهد بود؛ برای مثال، مقدار چگالیده در چیلر جذبی دواثرهای به ظرفیت ۳۰۰ تن تبرید، حداکثر ۳۶۰۰ پوند بر ساعت است که با ضریب اطمینان ۳ برابر، به Ib/hr ۱۰۸۰۰ میرسد.
مناسبترین نوع تله بخار برای چیلر جذبی، تله بخار شناوری-حرارتی و پس از آن، تله بخار سطلی معکوس است.
شماتیک قرارگیری خط کندانس بخار
وجود یک شیر قطعووصل دستی در خط بخار، برای جداسازی تغذیه بخار چیلر مفید است. همچنین وجود یک صافی در مسیر بخار رفت میتواند از ورود برخی ذرات به شیر کنترل چیلر جلوگیری کند؛ نصب دو عدد فشارسنج در ابتدا و انتهای صافی نیز وضعیت گرفتگی و ذرات موجود در آن را نشان میدهد. استفاده از Steam Separator نیز به خشکترشدن بخار و کاهش قطرات مایع موجود در آن کمک میکند.
زیاد بودن فشار بخار شبکه نسبت به فشار مجاز ژنراتور، ضرورت استفاده از شیر تقلیلفشار (فشارشکن) را ایجاد میکند؛ این شیر باید پیش از شیر کنترل ظرفیت نصب و بر اساس فشار مجاز ژنراتور انتخاب شود. سایز لولهها به هیچوجه نباید ملاک تعیین سایز این شیر باشد. پیش و پس از شیر فشارشکن، حتماً باید یک مسیر کنارگذر (بایپس) با همان اندازه در نظر گرفته شود که در آن از یک شیر سوزنی استفاده میشود؛ این شیر در حالت عادی بسته است و فقط هنگام تعمیر چیلر جذبی یا سرویس چیلر جذبی، برای تعمیرات شیر فشارشکن، مورد استفاده قرار میگیرد.
جزئیات مسیر لولهکشی بخار
لولهکشی آب برج خنککننده چیلر جذبی
خنکشدن محلول در ابزوربر و تقطیر مبرد در کندانسور، استفاده از برج خنککننده و شبکه لولهکشی آن را اجتنابناپذیر میکند. دما و دبی برج خنککننده تاثیر زیادی بر ظرفیت سرمایش چیلر دارد؛ به همین دلیل، توجه به کیفیت آن و تناسبش با سیال گرمکننده اهمیت زیادی پیدا میکند. این اصل هم برای چیلر جذبی و هم برای چیلر آب خنک صادق است و بهویژه در پروژههای چیلر صنعتی با ظرفیت بالا، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
برای کنترل دمای آب برج خنککننده، روشهای متفاوتی وجود دارد؛ سادهترین آنها استفاده از ترموستات برای خاموشکردن فن برج و کنترل دمای آب است. در مدلهای پیشرفتهتر میتوان از درایو برای کنترل دور فن و بهتبع آن، دمای آب خروجی از برج خنککننده استفاده کرد.
کنترل دمای آب برج خنککننده بهوسیله شیر سهراهه
یکی از مرسومترین روشها برای کنترل دمای آب برج خنککننده، استفاده از شیر سهراه با مسیر کنارگذر است؛ در این روش، بخشی از آب رفت وارد مدار برگشت میشود و دمای آب خنککننده ورودی به چیلر را تعدیل میکند.
اندازه پمپها و لولهها بر اساس دبی و فشار شبکه تعیین میشود. بر اساس استاندارد ARI560، دبی آب برج خنککننده برای چیلرهای یکاثره gpm 3.6 به ازای هر تن تبرید است و این مقدار برای چیلرهای دواثره و شعله مستقیم معادل gpm 4 به ازای هر تن تبرید میشود. برای تعیین فشار پمپ نیز باید افت فشار ناشی از طول کل مسیر و اتصالات، ارتفاع برج و افت فشار ابزوربر و کندانسور، در محاسبه هد پمپ لحاظ شود.
شماتیک لولهکشی برج خنککننده چیلر جذبی
تبخیر مداوم آب در برج خنککننده، غلظت و سختی آب باقیمانده را افزایش میدهد و افزایش سختی آب در حال گردش، رسوبگذاری در لولههای کندانسور و ابزوربر را به دنبال دارد؛ این رسوبگذاری باعث فرسایش و کاهش انتقال حرارت مبدلها میشود. به همین دلیل، آب برج خنککننده باید بهطور مرتب زیرآبکشی و با آب سختیگیریشده بهعنوان آب جبرانی جایگزین شود؛ برای این کار باید شیر و لوله زیرآبکشی در تشتک یا مکش آب برج نصب شود. رعایت همین اصل، در بازههای زمانی مشخص، برای تمیز کردن لولههای چیلر جذبی و همچنین آنالیز لیتیوم بروماید نیز ضروری است تا کیفیت محلول و راندمان دستگاه حفظ شود.
لولهکشی آب سرد
آب سردشده در اواپراتور توسط این شبکه در اختیار ساختمان قرار میگیرد. در چیلرهای شعله مستقیم که کاربرد دوفصلی دارند، همین شبکه در فصل زمستان حامل آب گرم هم هست. در هر دو حالت، منبع انبساط سیستم باید در سمت مکش پمپ قرار گیرد و وجود کلید کنترل جریان (فلوسوییچ) در مسیر خروجی آب سرد چیلر جذبی الزامی است.
نصب فلوسوییچ
عملکرد فلوسوییچ در مدار باید طوری باشد که با روشنشدن پمپها، تیغه آن وصل شود و با قطع جریان، تیغه آن هم قطع گردد. سازندگان چیلر جذبی همواره توصیه میکنند چیلر در سمت دهش پمپهای سیرکوله سیستم آب سرد و برج خنککننده قرار گیرد تا ضمن ایجاد فشار مثبت، صافی پمپها آلودگیها را بگیرد و مانع ورود آنها به کویل چیلر شود؛ این کار همچنین از تخلیهشدن کویل چیلر هنگام خاموشی پمپها جلوگیری میکند، زیرا در مسیر دهش شیر یکطرفه وجود دارد و آب از طریق حلزونی و گلویی شفت بیرون نمیچکد. با این حال، توصیه میشود صافیای با قطر چشمه توری حداکثر ۱.۸ اینچ در ورودی چیلر نصب شود. دبی شبکه آب سرد باید حتماً ثابت در نظر گرفته شود و همچنین دو عدد بوشن برای هواگیری در قسمت فوقانی واترباکسها نصب گردد تا خللی در عملکرد چیلر ایجاد نشود.
مسیر خط چیلد واتر چیلر باید تا حد امکان از منابع گرمایی مانند ژنراتور، منبع آب گرم و دودکش فاصله داشته باشد و کاملاً عایقکاری شود.
فلودیاگرام موتورخانه چیلر جذبی
York :منابع
برداشت از مطالب سایت تنها با ذکر منبع و لینک سایت مجاز میباشد
